Αυτοί το πρωί ο Κύριος Ιησούς με ρώτησε γλυκά, ενώ ήμουν στο σπίτι μου: «Θα ήθελες να έρθεις στο Πάνω Θαλάμιο Μου;»
Εγώ είπα: «Γίνε το Άγιο Θέλημά Σου. Αλλά δεν είμαι άξια».
«Θέλω να έρθεις και να Με παραμυθίσεις. Νιώθω πολύ καλά όταν είσαι στην παρουσία Μου», είπε.
Αργότερα, όταν έφτασα στην εκκλησία για τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής, είπε: «Μετά τον Συμβόλον της Πίστεως, γόνυσε και έλα!»
«Βαλεντίνα, εσύ Με παραμυθίζεις. Πόσο προσβάλλμαι από την Εκκλησία, από τους ανθρώπους, από τον κόσμο. Νιώθω πολύ καλύτερα όταν είσαι εδώ μαζί Μου για να Με παραμυθίσεις, γιατί είσαι βαθιά συναισθηματική. Πραγματικά τα παίρνεις όλα στην καρδιά σου».
Εγώ είπα: «Ω Κύριε Ιησού, λυπάμαι τόσο πολύ».
Είμαι τόσο βαθιά συγκινημένη από το πόσο υποφέρει ο Κύριος Ιησούς για εμάς. Επαναλαμβάνεται: ο θυσιαστικός Του πάθος.
Στη συνέχεια Μου μίλησε για τον πόλεμο, είπε: «Η Ρωσία θέλει πόλεμο με κάθε κόστος. Η Κίνα και άλλοι περιμένουν. Πες στους ανθρώπους να προσεύχονται, να μετανοούν και να έχουν ειρήνη».
Σήμερα Μου μίλησε επίσης για τη καταστροφική καταστροφή που συνέβη στο Νεπαλ.
Είπε: «Οι άνθρωποι αναρωτιούνται γιατί συνέβησαν όλα αυτά και προσπαθούν να συμπεράψουν ότι οφείλεται στη λιώση των παγετώνων. Αλλά αυτό είναι ήδη μέρος της κάθαρσής Μου του κόσμου».
Μετά Μου έδειξε μια σπηλιά βαθιά μέσα στη γη, φραγμένη με βράχους και λάσπη.
Είπε, «Βαλεντίνα, παιδί Μου, ξέρεις ότι υπάρχουν εκεί πολλές ψυχές; Πέθαναν επειδή δεν είχαν αέρα; Ταφίκα από τους βράχους και τη λάσπη».
Είπα, «Κύριε, λυπάμαι τόσο πολύ για τους ανθρώπους — τόσοι πολλοί πέθαναν».
Είπε, «Γι' αυτό σου δίνω επιπλέον πάθΟΣ για να τους σώσω. Λυπάμαι πολύ που σου δίνω αυτό το επιπλέον πάθος, αλλά είναι για να σωθούν οι ψυχές τους. Πέθαναν αμετανόητοι και απροετοίμαστοι. Δεν ήξεραν ότι θα τους συνέβαινε αυτό. Πολλές καταστροφές συμβαίνουν, και ο πόλεμος κρέμεται πάντα εκεί».
Ο Κύριος μας ήταν πολύ συγκινημένος καθώς μου έλεγε όλα αυτά.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας υπέμεινα έναν οξύ πόνο στο πλευρό μου. Δεν είχα ποτέ ξανά αυτόν τον πόνο. Ήταν ένας τρυπώνας πόνος όλη τη νύχτα, πέρα από τον πόνο στα πόδια μου.
Τότε ο Κύριος μας με ευχαρίστησε. Είπε, «Σε ευχαριστώ που υποφέρεις τόσο πολύ για Μένα. Αλλά θέλω να σε έχω εδώ (στο Παλαιό Δωμάτιο) ώστε να βιώνεις και να λες στους άλλους πώς υποφέρω Εγώ. Το πάθος μας είναι ένα».
«Κοίτα, εσύ υποφέρεις, Εγώ υποφέρω — ενωνούμε σε ένα. Θέλω να παραμείνεις πάντα ταπεινή στην παρουσία Μου. Πάντα».
Ο Κύριος μας ήταν ντυμένος πολύ φτωχά, με ρατουχά ρούχα, γεμάτα τρύπες. Ξοδεύει τόσο πολύ τον Εαυτό Του που δεν Του μένει ενέργεια, και το επαναλαμβάνει αυτό κάθε φορά στη Θεία Λειτουργία. Θυσιάζει τον Εαυτό Του μέχρι την τελευταία ανάσα που έχει μέσα Του, την οποία δίνει για εμάς για να μας σώσει. Μετά αργά, αργά, ο Κύριος μας ανακτά την ενέργειά Του.
Όταν είμαι με τον Κύριο μας, γίνομαι μάρτυρας του βάθους της υποφέρειάς Του, και παρ' όλα αυτά ξέρω ότι είναι ο Παντοδύναμος Θεός και παντοδυναμικός. Εδώ είμαι σαν ένα μικρό σκουλήκι μπροστά Του. Είμαι πολύ συνειδητή γι' αυτό και δεν μπορώ να το πιστέψω ούτε ηγούμενη. Όλα αυτά ξεκίνησαν το 2003, όταν βρέθηκα στο Παλαιό Δωμάτιο για πρώτη φορά.
Είπε, «Πες στους ανθρώπους ότι Αρχίζω να καθαρίζω τον κόσμο. Να είστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι γιατί σύντομα εισέρχουμε σε μια Νέα Εποχή. Δεν είναι μακριά».
Φοβάμαι να ρωτήσω τον Κύριο μας πότε θα συμβεί αυτό.
Στη συνέχεια είπε, «Όταν πας πίσω στο θρανίο σου, γόναθισε ξανά — μη κοιτάς τους άλλους. Μη σε νοιάζουν οι άλλοι άνθρωποι γύρω σου. Όλοι πρέπει να γονατίσουν γιατί είστε όλοι αμαρτωλοί».
Μου είχε πει προηγουμένως, όταν λέγαμε άλλες προσευχές, «Πρέπει να είσαι στα γόνατα γιατί είσαι στην Αγία Παρουσία Μου. Όλοι σας, είστε στην Αγία Παρουσία Μου!».
Σχόλιο: Ειδικά στην αρχή της Λειτουργίας, όταν λέμε «Κύριε ελέησον, Χριστέ ελέησον», παρακαλάμε τον Κύριο μας να είναι ελεήμων προς εμάς. Θα έπρεπε να γονατίζουμε με ευλάβεια προς τον Κύριο μας, όμως όλοι οι άνθρωποι στέκονται όρθιοι.
Ενώ ψαλμόται ο Πατέρ ημών και ξεκινά ο προετοιμασμός για τη διανομή της Αγίας Κοινωνίας, ο Κύριος Ιησούς είπε, «Πήγαινε πίσω, γόναθισε, δέξου Με, και όταν επιστρέψεις (στο θρανίο), προσφέρες Μου ξανά».
«Έχω τόσα πολλά πράγματα για τα οποία θα χρησιμοποιήσω την Αγία Κοινωνία σας — για να σώσω άλλους».
Ο Κύριος μας ήταν πολύ λυπημένος όταν είπε: «Δείτε τους ανθρώπους, Με λαμβάνουν σαν συνήθεια, οι περισσότεροί τους τη Κοινωνία στο χέρι και χωρίς μετάνοια. Δεν λυπούνται, απλώς ως μια συνήθεια. Οι άνθρωποι σκέφτονται: Όλοι οι άλλοι πηγαίνουν, οπότε θα πάω και εγώ».
Είπε: «Φανταστείτε πόσους προσβολές δέχομαι, και αυτό είναι επώδυνο για Μένα. Προσπαθήστε να κάνετε αποκατάσταση γι' αυτές, γιατί οι ιερείς και οι επισκοποι δεν διδάσκουν πια τους ανθρώπους».
Πολλοί πιστεύουν ότι η προσευχή της Μετανοίας στην αρχή της Αγίας Λειτουργίας σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να πάνε στην Εξομολόγηση. Όχι, κάθε άτομο πρέπει να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του ατομικά σε έναν ιερέα και να λάβει συγχώρεση.
Ο Κύριος μας ζήτησε προσευχές και να Του είμαστε πιστοί.
Είπε: «Σύντομα θα είναι μια Νέα Εποχή Ειρήνης. Να είστε γενναίοι και χαρούμενοι.Προσμένετε με ανυπομονησία αυτό».