Ngayong hapon, ang Birheng Maria ay nagpakita na nang buong puti. Ang manto na sumasakop sa Kanya ay puti rin ngunit payat at parehong manto din ang nakabalot sa ulo Niya. Nanigarilyo si Ina na may mga kamay na bukas bilang tanda ng pagtanggap; sa kanan niya, nakatagpo Siya ng mahaba ring rosaryo, puti tulad ng liwanag, na umabot hanggang sa paa Niya. Sa kanyang kaliwang kamay ay isang puting rosa. Bawahin ang mundo kung saan maaring makita ang mga eksena ng digmaan at karahasan. Nanawagan si Ina nang mapagmahal pero may malungkot na mata at isa pang luha'y dumadaloy sa kanyang mukha.
LUPAIN KAY HESUS KRISTO.
Mga mahal kong anak, salamat kayong sumagot sa aking tawag muli ngayon at pumunta sa aking pinabuting kagubatan. Mga anak ko, inibig kita at narito ako dahil sa walang hanggang awa ng Ama.
Mga anak ko, araw na ito ay tinatawag kitang magdasal. Bukasin ang mga puso ninyo para sa pag-ibig at kapayapaan.
Mga mahal kong anak, inibig kita, inibig ko kayong lubos, at kung alam mo kami ng ganito ka-maraming, ang mga puso ninyo ay magiging bukas sa tuwa.
Mahal kong mga anak, umiiyak ako, umiiyak ako para sa lahat ng nagaganap sa mundo, pero ang pinakamalakas na sakit ko ay malaman na maraming aking mga anak ay lumayo mula sa katotohanan upang sumunod sa mali at walang sayad na kagandahan ng mundo.
Mga mahal kong anak, araw na ito ay dumating ako para humingi ng dasal at nagkakasama kita sa iyong pagdasal. Ngayon ko kayo pinapadasalan at para sa inyo. Magdasal nang walang hinto, gawin ang buhay ninyo bilang isang patuloy na pananalangin.
Mga anak ko, mahirap na mga oras ay naghihintay sayo at nakakasuklam ako sa pagkita na kahit pa man ng aking walang hanggang babala, kayo'y nananatiling hindi mapagmahal.
Mga anak, mangamba para sa pagbabago ng buong sangkatauhan, mangamba para sa kapayapaan, na patuloy pang binasag ng mga malakas sa lupaing ito. Sa puntong iyon, sinabi ni Birhen Maria sa akin: “Anak, magdasal tayo.” Habang nagdarasal kami kasama ang Ina, nakita ko ang iba’t ibang bahagi ng mundo na nasasaktan ng digmaan, gutom, sakit, at mga eksena ng karahasan at hindi maipapaliwanag na pagdurusa. Pagkatapos ay muling nagsimula si Birhen Maria sa kanyang mensahe.
Mga anak, ang ganitong karahasan ay hindi gawa ng Diyos; ito ay hindi ang gusto niya, kung hindi ang ginagawa ng tao kapag naniniwala siyang malakas at gustong palitan si Diyos. Nangyayari itong lahat dahil nawawalan na ng pananampalataya, dasal, at pag-ibig ng mga tao. Mahal kita, mahal kita nang lubus-lubos, at nagdarasal ako para sa inyo. Kapag sinabi ni Birhen Maria, “Mahal kita,” bumaba ang luha sa kanyang mukha.
Mga anak ko, matuto kayong magdasal mula sa puso at hindi lamang sa bibig. Magdasal ng marami para sa aking minamahal na Simbahan at para sa lahat ng mga paroko, lalo na sa mga nawala ang kanilang tawag at nagpapabaya sa mga tao ng Diyos at nagsasama-sama sa akin ng malaking sakit.
Mga anak, kailangan ng Simbahan ang mga paroko. (Habang hiniling ni Ina na mangamba para sa mga paroko, nawala ang mga petal ng rosa na kinakasangkot niya.) Magdasal, magdasal, magdasal.
Sa huli, binendisyon ni Birhen Maria ang lahat. Sa pangalan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo. Amen.
Pinagkukunan: ➥ MadonnaDiZaro.org