Bu sabah dua ederken Melek geldi ve beni Arafat'a götürdü.
Orada çamaşır yıkıyor ve onları kuruması için asıyordum. Çamaşır yıkamak, Kutsal Ruhların günahlarını yıkayıp temizlediğimi temsil ediyor.
İpe asmak için küçük bir elbise aldım ve Melek'e, "İpte hiç yer kalmadı," dedim.
Elbiseyi havaya kaldırarak, "Bu küçük bir kıza ait," dedim.
Melek şöyle dedi: "Çocuklar da günah içinde ölürler. Çamaşırları biraz daha birbirine yaklaştır ve onun elbisesini de ipe as."
Arafat'ın başka bir bölümünde, içlerinde kahverengi lekeler olan birçok fincan gördüm.
"Aman Tanrım, sayısız fincan var," dedim. Her birini temizledim.
Arafat'tayken bacaklarımda hiçbir acı hissetmiyorum.
Temizliği bitirdikten sonra Melek beni eve geri getirdi.
Sonra Baba Tanrı geldi ve bana, "İyi bir iş çıkardın mı?" diye sordu.
"Umarım öyle olmuştur. Denedim, Baba," diye cevap verdim.
Şöyle dedi: "Temizliği severim. Onlara Merhametimi sunarım ama temizliği severim."
Ben yıkama ve temizleme işini bitirdikten sonra, ruhlar Arafat'ta daha yukarı çıkabilir ve Cennet'e daha çok yaklaşabilirler. Kutsal Ruhlar için temizlik yaparken, yardım etmenin göreviniz olduğunu hissedersiniz.
Bazı insanlar Kutsal Ruhlardan fayda sağladığımı düşünüyor. Onlardan fayda sağlamıyorum. Aksine, ben onlar için acı çekiyorum ve onlar benden faydalanıyorlar.
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au