"Aba, Maria, Pinakadalisay, ipinaglihi nang walang kasalanan."
Mga munting anak ko,
Ako ito, ang inyong Langit na Ina, ang inyong Reyna at Kapitan na nagsasalita sa inyo ngayong hapon.
Mga munti kong anak, nakikita ko ang paghihirap ng inyong mga puso, ang dami ng mga kaisipan at damdamin na tila mga alon sa isang unos na humahampas sa kapayapaan ng inyong isip at ng inyong puso.
Nakikita ko kung paano kayo inaatake nang walang awa ng Aking pinakamatinding kaaway sa inyong Pananampalataya, sa inyong pag-asa, sa inyong kawanggawa.
Kaya naman, mga munting anak, muli ko kayong tinatawag na kanlungan sa Aking Imakuladong Puso, kung saan naghahari ang Kapayapaan ng Diyos, kung saan maaari ninyong pagnilayan ang Pag-ibig ng Banal na Trinidad, kung saan maaari kayong mabusog sa Katotohanan, na siyang Aking Pinakabanal na Anak.
Ang Kapayapaan ng Diyos, mga anak, ay hindi nakukuha sa pamamagitan ng pag-aalis ng lahat ng kapighatian, sa pagkakaroon ng blankong isip, o sa mga pantao na ehersisyo ng isip na nakagugulo lamang sa inyo.
Ang Kapayapaan ng Diyos, mga anak, ay nakakamit sa labanan at sa pang-araw-araw na pagsisikap na unang pasakop, at pagkatapos ay ipagkaisa ang inyong kalooban sa Kalooban ng Ama, Na dahil sa walang hanggang pagmamahal sa inyo, ay nagnanais na makalahok kayo sa Kanyang mismong buhay, na walang iba kundi ang Banal na Pag-ibig.
Ang Kapayapaan ng Diyos ay bumababa sa inyong mga puso sa bawat gawa ng Pananampalataya na inyong ginagawa, sa bawat hakbang na inyong tinatahak sa landas na puno ng hamog at kadiliman, na siyang kamatayan para sa inyong napakahina at limitadong pagkatao. Bawat hakbang ay may tiwala na ito ang landas ng Diyos, ang daang tinahak ng Aking Anak at Ko, ang kalsada ng katuparan ng Plano ng Diyos para sa bawat kaluluwa, ang daan na nagdadala sa inyo nang pataas, dumadaan sa bawat patong ng hamog at kadiliman, at natatapos sa Liwanag ng Yakap ng Diyos.
Hindi ninyo maimahina, mga anak, ang kagandahan ng Liwanag na naghihintay sa inyo.
Sa Aking mga Salita at Inang Pag-ibig, nagdadala ako sa inyo ng isang sinag, upang bigyan kayo ng pag-asa, konsolasyon, at KAPAYAPAAN.
Mga munti Kong anak, ano ang hiningi Namin sa inyo? Na panatilihin ninyong nakatuon ang inyong tingin sa Aming mga Mukha na puno ng Liwanag na ito; na ulit-ulitin ninyo ang Aming mga Pangalan, na tila isang haplos at proteksyon, at bumubuo sa Kalasag ng Katotohanan na kailangan ninyo sa panahong ito na puno ng kadiliman at kalituhan.
Hiningi Namin sa inyo na panatilihin ang Katotohanan sa inyong mga kaluluwa, na bantayan ninyo ang lahat ng sinabi sa inyo ng Aking Jesus, lahat ng ipinakita Niya at nakamit para sa inyo sa pamamagitan ng Kanyang Buhay at Kamatayan.
Hiningi Namin ang inyong mga gawa ng Pananampalataya, ng Tiwala, ng Pagsunod, na magagawa ninyo lamang kung pananatilihin ninyo ang kababaang-loob sa inyong puso bilang isang mahalagang hiyas, bilang isang lampara na patuloy na nagbibigay-liwanag sa pinakadakila at pinakamagandang Katotohanan. Ang Katotohanang ANG DIYOS AY DIYOS. Wala nang iba pa.
Na mayroon kayong isang Ama Na, dahil sa hindi masukat na pagmamahal sa inyo, ay isinugo ang Kanyang Pinakamamahal na Anak, ang Panganay ng lahat ng Nilalang, upang dalhin sa inyo ang Kanyang Pag-ibig, upang iligtas kayo mula sa mga kuko ni Satanas, upang muli kayong gawing mga ANAK, matapos maging mga aliping nakatadhana para sa pagkawasak. At na, matapos tubusin bilang mga ANAK, ay isinugo sa inyo ang Banal na Pag-ibig upang punuin kayo ng Kanyang Biyaya, upang palakasin ang mahina, upang liwanagan ang madilim, upang linisin ang marumi, at upang balutin kayo ng royal na manto na gumagawa sa inyong pag-aari ng Diyos magpakailanman. 1
Gaano karaming bagay ang nakatago pa rin para sa inyo, mga anak, dahil ang isip ng tao – na labis na pin지dominasyon ng pangangatwiran na nagpapabigkas sa inyo ng “alam ko, naiintindihan ko” – ay hindi masilip o lubos na mapahalagahan ang Hiwaga ng Diyos na nagaganap sa inyong harapan. 2
Kahit ang inyong mga puso, kung saan nananahan ang Biyaya, ay hindi kayang unawain ang laki ng lahat ng nangyayari sa Oras na ito.
Ito ang dahilan kung bakit, mga munti Kong anak, paulit-ulit akong nagbibigay-diin sa inyo na sa pamamagitan lamang ng banal at tila-batang Pananampalataya, may tiwala at pagsuko, ninyo mapagtatagumpayan ang mga panahong ito at lahat ng isinasagawa ng Ama sa Kanyang Karunungan, Awa, at Katarungan sa Oras na ito. 3
Kaya naman, mga anak, sinasabi ko sa inyo na manatili sa Aking Kapayapaan, na wala nang iba kundi ang Aking Gawa ng lubos na pagsuko sa Kalooban ng Ama.
Ang nananatili kasama Ko, sa Aking Puso, ay hindi naliligaw o nawawala. Kaya naman ang Ating Puso ang Kanlungan, ang Matibay na Tore, ang Baluarte ng Proteksyon, ang Kuta kung saan nagpapatuloy ang Aking Hukbo, kung saan sila inihahanda, hinuhubog at pinapalakas hanggang sa itinakdang Oras.
Mga anak Ko, huwag ninyong sayangin ang inyong panahon sa mga walang kwentang pagtatalo, na ang bawat isa ay gustong “maging tama.” Ang TANGI LANG na tama, mga anak, ay ang Walang Hanggang Ama. At ang tanging paraan upang manatili sa banal na “pagiging tama” na ito, sa Kanyang Banal na Kalooban, ay ang mapagpakumbabang pagkilala na Siya lamang ang Diyos, Siya lamang ang nakakakita ng lahat, nakakaalam ng lahat, at kayang gawin ang lahat. 4
Ito ay ang pagkilala na nahaharap kayo sa isang natatanging Oras, kung saan ang Gawa ng Diyos ay nagbubukas sa Misteryo ng Kanyang Plano – Misteryo dahil ito ay napakalawak, napakalalim, kaya hindi ito maaaring magkasya sa isang bagay na napakaliit at hindi perpekto gaya ng inyong mga isipan.
Kaya naman hinihiling Ko sa inyo, mga anak, na lalo pa kayong magpaubaya sa Banal na Kalooban tulad ng maliliit na bata; na hayaan ninyong lumago at lumakas nang walang hanggan ang tiwalang nagsisimulang sumibol sa inyong mga puso.
Huwag kayong maglagay ng limitasyon sa Gawa ng Diyos, mga anak, kailanman.
Hindi iyan ang inyong lugar bilang mga nilalang na kayo ay siya.
Sa pagitan ng iniisip mong alam at nauunawaan mo at kung ano talaga ang NAROON, mayroong isang hindi masukurang kalaliman 5 na maaari lamang tawirin sa pamamagitan ng PANANAMPALATAYA na lubos na nagsusuko sa Kalooban ng Ama, nagtitiwalang ang Ama, sa Kanyang Pag-ibig para sa Kanyang napakaliit at limitadong nilalang, ay ibibigay dito ang kailangan nito kapag kailangan na nito, at ipapaalam dito ang kailangang malaman kapag kailangan na itong malaman. 6
Nakikita niyo kung bakit, sa Oras na ito, HIGIT SA LAHAT ay hinihingi namin ang inyong PANANAMPALATAYA na naniniwala nang hindi nakakakita, nang hindi nauunawaan, na laban sa lahat ng katuwirang pantao at takot ng tao ay nagsusuko sa Mapagmahal na Kalooban ng Ama.
ITO ANG IYONG PINAKADAKILA AT PINAKAMAKAPANGYARIHANG PROTEKSYON.
Bakit ang Rosaryo ay isang napakapangyarihang sandata? Dahil ito ang paaralan ng pagsusuko, ng Pagsunod, at Pananampalataya; dahil pinagmamasdan niyo rito ang Aking pagsusuko, ang Aking Pagsunod sa Kalooban ng Ama, sa kagalakan, sa kakila-kilabot na sakit, sa kaluwalhatian.
Bakit ang Salita ng Aking Jesus, ang Kanyang Ebanghelyo, ay napakapangyarihan? Dahil ang bawat Salita, bawat kilos, bawat sandali ng Kanyang Buhay ay nakalubog sa pagsusukong ito at Pagsunod sa Ama, anuman ang kapalit.
Bakit ang Aking Puso ang perpektong Kanlungan? Dahil sa Aking kaluluwa ay wala nang iba kundi pagsusuko, Pananampalataya, at Pagsunod sa Amang Pinakabanal, Na humingi ng LAHAT upang ibigay ang LAHAT. Ang Kanlungang ito ay hindi kailanman tumanggi sa Ama ng anuman, at kaya naman ay nagbigay-kanlungan sa Nakakatawang Salita, at ngayon ay sa inyo.
Mga munting anak ko, lumapit kayo sa Puso ng inyong Ina at magpahinga sa Aking Pagsusuko, na nagbibigay sa inyo ng Liwanag, Kapayapaan, katahimikan para sa inyong kaluluwa. Hayaan niyo Akong dalhin kayo, malapit sa Aking Puso, sa gitna ng mapag-alon na tubig ng napaka-balisang Oras na ito.
Gaya ng ginagawa ng mga maliliit na bata kapag may nakikitang nakakatakot at itinatago ang kanilang mukha sa dibdib ng kanilang ina at nagsusuko sa kanyang proteksyon.
Gawin niyo rin iyan sa Akin.
Mga munting anak ng Aking Puso, naghihirap kayo sa pagnanais na malaman kung ano ba talaga ang dapat gawin, sino ang pakikinggan, saan pupunta, sino ang pagtitiwalaan, natatakot na magkamali, natatakot na hindi magawa ang nais ng Diyos para sa inyo sa Oras na ito.
Una sa lahat, mga anak, itanim ninyo ito sa inyong puso at isipan:
ALAM NG AMA ang inyong pinagdaraanan.
ALAM NG AMA na nais ninyo Siyang mahalin, paglingkuran, at makasama sa habang panahon.
NAUUNAWAAN NG AMA ang hapis ng inyong puso.
AT TUTULUNGAN KAYO NG AMA, at tatanggapin Niya nang may Pag-ibig ang lahat ng ibinibigay ninyo sa Kanya nang may Pag-ibig, Pananampalataya, at kapayakan. Bawat pagsisikap, bawat panalangin, bawat mapagtitiwalang tingin sa gitna ng sakit at kalituhan.
HUWAG KAYONG MATAKOT, MAHAL KAYO NG INYONG AMA.
Pangalawa, mga anak, sinabi na namin sa inyo kung ano ang dapat gawin: TUMINGIN SA AMIN, MAHALIN KAMI, MAGTIWALA SA AMIN, HAYAANG PUNUIN NG MANINGNING NA PANANAMPALATAYA ANG INYONG KALULUWA.
Sino ang pakikinggan: Sa TINIG NG AMA NA NAGSASALITA SA TINIG NG KANYANG ANAK, sa Kanyang Mabuting Balita, sa Kanyang Banal na Salita 7 , sa mga banal na turo 8 na nagpaparangal sa Ama, nagtataas sa Anak, at masunurin sa Espiritu Santo.
Pangatlo, mga anak, alam ninyo kung saan pupunta: sa Kanlungan ng Aking Puso. Doon ninyo dapat isabuhay ang lahat, mga anak.
Isabuhay ang Banal na Misa sa Aking Puso – kahit pa pisikal kayong naroroon sa isang hindi perpektong Misa, sa Aking Puso ay isinasabuhay ninyo ito nang kaisa ng lahat ng mga Banal na Misang iniaalay nang may Pag-ibig, Pananampalataya, at tapat na debosyon.
Sambahin ang Aking Hesus sa Aking Puso, kapag nakakita kayo ng kawalan ng paggalang sa Aking Hesus sa Kanyang Tunay at Totoong Presensya sa Pinakabanal na Eukaristiya.
At kapag wala na kayong mahanap na mga lugar kung saan naroroon ang Aking Anak, sambahin Siya sa Aking Puso.
Mamuhay ka araw-araw, bawat oras sa Aking Puso. Dalhin mo sa Akin ang iyong mga iniisip, emosyon, sakit, paghihirap, at hayaan Mo Akong paliguan ang mga ito sa Banal na Liwanag at ipakita sa iyo kung ano ang dapat mong gawin sa mga ito.
Halika at makipag-usap sa Akin, mga anak, tungkol sa bawat desisyong dapat ninyong gawin. Ako ang Trono ng Karunungan at Ina ng Mabuting Payo, hayaan ninyong gabayan kayo niya, at lagi ko kayong ituturo sa Aking Jesus, at kasama Niya, sa Puso ng Ama.
Ang aking mga munting anak, langhapin ninyo ang dalisay na hangin ng Aking Puso, kailangan ninyo ito, dahil kailangang mamuhay sa isang espirituwal na atmospera na labis na nadumihan ng baho ni Satanas at ng lahat ng kanyang mga pakana.
Ngunit sa Aking Puso, matatagpuan ninyo ang TANGING dalisay na hangin ng Langit, na naglilinis ng inyong kaluluwa mula sa mga dumi ng kaaway, at hinahayaan kayong pagmasdan kasama Ko ang kagandahan ng Puso ng Ama, ang kadakilaan at kalawakan ng Kanyang Plano, ang kawalang-hanggan ng Kanyang Kapangyarihan, Katarungan, at Awa.
Ito ang inyong pagkain sa ORAS na ito.
HUWAG KAYONG MATAKOT.
HUWAG KAYONG MABAGABAG.
LUMAPIT KAYO SA AKIN AT PAGMASDAN ANG KATOTOHANANG NAGKATAWANG-TAO SA AKING SINAPUPUNAN AT WALANG HANGGANG NAGLILIWANAG SA AKING KALULUWA.
Nais ninyong sumunod sa Aking Jesus at bigyang-lugod ang Ama:
HAWAKAN NINYO ANG AKING KAMAY AT HAYAAN AKONG GABAYAN KAYO AT ILAGAY SA LUGAR NA ITINAKDA NG AMA PARA SA INYO SA KANYANG PLANO.
MGA ANAK, MAGTIWALA KAYO SA INYONG INA. [ngiti]
GAANO KO KAYO KAMAHAL!
KAYO ANG AKING HUKBO, MGA ANAK.
ANG INYONG KAPITAN AY GINAGABAYAN KAYO SA MGA LANDAS NA HINDI PA NA NARIRINIG SA NAKAKATAKOT NA ORAS NA ITO, PARA SA KATUPARAN NG PERPEKTONG PLANO NG AMA, PARA SA KABUTIHAN NG BAWAT KALULUWA AT ANG PAGPAPANUMBALIK NG LAHAT NG KANYANG NILALANG SA LIWANAG AT KAGANDAHAN NG KABANALAN.
Huwag kayong matakot, mga anak.
Bagaman mahirap ang labanan, tila walang katapusan, napakahirap unawain at labanan, ang TAGUMPAY ay nakamit na.
Ang Aking Pinakabanal na Anak, ang Aking Jesus, ang Pinakamahal na Anak ng Ama, ang Kordero na Kinatay, ang Hari ng mga Hari at Panginoon ng mga Panginoon, ay nakuha ito sa pamamagitan ng Kanyang Dugo at Kanyang Pagsunod, at gagawin itong maningning sa lahat ng umiiral, at kikilalanin ito ng bawat nilalang.
HUWAG KANG MATAKOT.
HUWAG KANG MABAGABAG.
ANG LAHAT AY NASA MGA KAMAY NG AMA.
MANATILI KA SA AKING PUSO.
MANATILI KA SA AKING JESUS.
HUWAG KANG MABAGABAG.
HALIKA AT TINGNAN NANG MALINAW SA AKING IMAKULADA NA PUSO.
SUMILONG KA SA AKING PANGALAN NA NAGPAPALAYAS SA KAAWAY.
Hindi kayo pinababayaan ng inyong Ina.
Ginagabayan kayo ng inyong Kapitan tungo sa Katotohanang si Jesus.
Ibinabalangkas ng inyong Reyna ang Kanyang Royal Mantle sa inyo upang itaboy ang bawat maruming espiritu na nagtatangkang baluktutin ang Katotohanan sa inyong mga puso.
Binabasbasan ko kayo, Aking maliliit na anak, ng Aking Pag-ibig bilang Ina; binabasa ko kayo sa Aking mga luha, tinitipon ko kayo sa Aking mga bisig at niyayakap ko kayo sa Aking Puso.
Ang inyong Ina na nagmamahal sa inyo,
Maria Pinakabanal,
Ang Mistikal na Rosas ng Ama, na bumubukas upang magbigay ng halimuyak ng Langit sa Oras na ito at mag-aliw sa mga nababagabag na kaluluwa ng mga anak ng Diyos.
Sa Kanya ibigay ang lahat ng Luwalhati magpakailanman.
AMEN.
© 2026 Mission of Divine Mercy. Nakalaan ang lahat ng karapatan.
PAALALA: Ang mga footnote ay hindi idinikta ng Diyos. Idinagdag ang mga ito ni Sister Amapola. Kung minsan, ang footnote ay upang tulungan ang mambabasa na linawin ang pag-unawa ni Sister sa kahulugan ng isang partikular na salita o ideya, at sa ibang pagkakataon ay upang mas maipahayag ang tono ng Diyos o ng Mahal na Birhen noong Sila ay nagsalita.)
1) Ito mismo ang hinihiling natin sa magandang Sequence na inaawit sa Kapistahan ng Pentecostes, ang “Veni Sancte Spiritus”: “O Lux beatissima, reple cordis intima tuorum fidelium…lava quod est sordidum, riga quod est aridum, sana quod est saucium, flecte quod est rigidum, fove quod est frigidum, rege quod est devium…” (Literal na salin: O pinakapala-palang Liwanag, punuin Mo ang kaibuturan ng puso ng Iyong mga tapat…Linisin Mo ang marumi, diligan Mo ang tuyot, pagalingin Mo ang sugatan. Baluktutin Mo ang matigas, painitin Mo ang nanlalamig, ituwid Mo ang naliligaw.) ↩︎
2) Ipinaalala nito sa akin ang mistikal na karanasan ni San Tomas Aquino bago siya mamatay na naging dahilan upang itigil niya ang pagsusulat, kung saan matapos makakita ng pangitain ng Diyos, tila ba lahat ng kanyang isinulat – maging ang Summa Theologica, ang batayan ng napakaraming teolohikong turo ng Simbahan – ay tila “dayami” lamang kumpara sa ipinakita sa kanya ng Diyos tungkol sa Kanyang Kadakilaan. ↩︎
3) “Nang oras na iyon, sinabi ni Jesus, ‘Salamat, Ama, Panginoon ng langit at lupa, sapagkat itinago Mo ang mga bagay na ito sa mga pantas at matatalino, at ipinahayag Mo sa mga musmos; Oo, Ama, sapagkat ito ang Iyong magandang kalooban.’” (Mateo 11:25) ↩︎
4) “Sumagot si Job sa Panginoon: ‘Alam ko na kaya Mo ang lahat ng bagay, at walang anumang layunin Mo ang mapipigilan. “Sino itong nagtatago ng payo nang walang kaalaman?” Kaya naman nabitawan ko ang mga bagay na hindi ko nauunawaan, mga bagay na masyadong kamangha-mangha para sa akin, na hindi ko alam. “Makinig Ka, at magsasalita ako; tatanungin Kita, at sasagot Ka sa Akin.” Nabalitaan Kita sa pamamagitan ng pandinig ng tainga, ngunit ngayon ay nakikita Ka na ng aking mata; kaya naman hinahamak ko ang aking sarili, at nagsisisi sa alabok at abo.’” (Job 42:1-6). Mahalagang basahin muli ang Aklat ni Job, lalo na ang mga kabanata 38-42, bilang isang mabuting paalala ng pangangailangan para sa pagpapakumbaba sa harap ng Diyos at ng Kanyang mga plano. ↩︎
5) “Sapagkat ang Aking mga kaisipan ay hindi ninyo kaisipan: ni ang inyong mga landas ay Aking mga landas, sabi ng Panginoon. Sapagkat kung paanong mas mataas ang langit kaysa sa lupa, gayundin ang Aking mga landas ay mas mataas kaysa sa inyong mga landas, at ang Aking mga kaisipan ay higit sa inyong mga kaisipan.” (Isaias 55:8-9). ↩︎
6) Ito ang hinihiling natin sa Ama Namin: “Bigyan Mo kami ng aming kakanin sa araw-araw….” ↩︎
7) Tumutukoy hindi lamang sa Banal na Kasulatan, kundi pati na rin sa mga propetikong biyaya na patuloy na ibinibigay ng Panginoon sa Simbahan para sa ikabubuti ng Kanyang mga anak. ↩︎
8) Pagtukoy sa tunay na Magisteryo ng Simbahan, gayundin sa kung paano ipinaparating ng buhay ng mga Santo ang banal na turo ng Diyos sa kanilang mga gawa at salita. ↩︎
Pinagmulan: ➥ MissionOfDivineMercy.org