رازهای غم‌انگیز اکتبر ۲۰۲۶
۱ – گتسمانی ( Gat Šmānê )
ای عیسیِ در حال دعا، نجات‌دهنده ما، ما برای نزدیک‌تر شدن به تو به باغ گتسمانی می‌آییم تا دعا کنیم و از پدر التماس کنیم که به ما فیض استقامت و محبت را عطا کند تا پایان این دوران خشم و بلایا — یعنی پاکسازی نهایی و دردناک — پایداری کنیم.
عیسی و مریم، ما اندوهی را که در مواجهه با هرج‌ومرج بشریت، که گویی در شر غرق می‌شود، احساس می‌کنیم به شما تقدیم می‌کنیم. آیا این رنج‌های وصف‌ناپذیر در اعماق وجود ما می‌تواند مایه‌ی تسکین مردمی سرگشته باشد که شرِ خود را نشناخته‌اند اما درمانده و گریان در برابر آن آمده‌اند؟
نجات‌بخش بشریت، در حالی که پیشگاهت زانو زده‌ام، آینده‌ی نزدیکی را می‌بینم که باید با آن روبرو شویم، زیرا این همان چیزی است که ما با بی‌احتیاطی خود ساخته‌ایم.
کلیسا، که نخستین متهم است، درست مانند مقامات سالم و منطقی مورد آزار قرار می‌گیرد. دنیا که محاصره شده و تحت سلطه‌ی شر است — و به انتقام‌جویی هیولاواری بدل گشته — کلیسا و اخلاق را منشأ شری شناسایی کرده است که آزادی‌اش را سلب نموده است.
ای خداوند، فرزندان تو که چنین پریشان و تحت تأثیر دیگران هستند، تشنه‌ی صلح، نظم و عشق‌اند؛ با این حال، در میان انحرافات گسترده زندگی می‌کنند و آنچه را که نمی‌دانند چگونه بجویند و قادر به شناسایی‌اش نیستند، از طریق خشونت و خشم ابراز می‌کنند!
علیرغم حضور همیشگی تو در میان ما و فراخوان‌های بی‌وقفه‌ات — «ای 모든 کسانی که رنج می‌برید و بارهای سنگین بر دوش دارید، نزد من آیید تا شما را استراحت دهم»، «ای تشنگان، بیایید و بنوشید» — آن‌ها نمی‌شنوند و گوش نمی‌سپارند.
نه، سیل‌های فیض خشک نشده‌اند؛ بلکه سرچشمه منحرف یا مسدود شده است. تو آنجایی، پروردگارا، اما آن‌ها تو را نمی‌بینند و نمی‌شناسند. آن‌ها در جای دیگر به دنبال تسکین می‌گردند، درست همان جایی که وجود ندارد. دشمن جان‌هایشان، آتش شتابی جنون‌آمیز به سوی اتهام و نابودی را در دل آن‌ها برافروخته است.
فساد و تحریفی که از این مقام‌های گمراه ریشه گرفته و از طریق ارزش‌های تحمیل‌شده‌شان ترویج شده، تربیت این فرزندان را دگرگون کرده و حس زیبایی و نیکویی را از آن‌ها ربوده است. حتی کودکان خردسال و بی‌فکر نیز فراخوان کشتار را دنبال می‌کنند!
این هولوکاست چیست؟ همه ما قربانی آن هستیم! خدای من، پدرم، بر مردم خود رحم کن. چشم‌ها و دل‌هایشان را بگشا تا این فرزندان — فرزندان خودمان — از این پس مال تو باشند و نجات یابند. اراده تو جاری شود، ای خدای مهربانم.
از تو سپاسگزاریم که خشونت این جنگ اجتناب‌ناپذیر را کاهش دادی. ای پدر، سرور مطلق، در پناه حمایتت، به ما شجاعت و قدرتی ببخش تا مسیح، عشق بی‌کران را پیروی کنیم و در همه امور و با همه کس، تجلی محبت باشیم. ما تنها در آغاز این مصیبت هستیم که باور داریم پیروز خواهد شد و شر و مرگ دیگر نخواهند بود. مسیح پیروز است.
پدرمان، سلام، حمد
سنت میکائیل، از ما محافظت کن.
۲ – تازیانه زدن
شرم، بهت و درماندگی را تنها گروه کوچکی از بازماندگان تحمل می‌کنند و تاب می‌آورند. این قانون سکوت است! شب طولانیِ فرمان‌ها، خیانت‌ها، رهاشدگی‌ها، بازداشت‌ها، اتهامات، تزویر، آزارها، ارعاب‌ها و گریزها بود — که همگی باعث شد بی‌گناهان و بی‌دفاعان متهم، در برابر خشونتی که به خوبی پیش‌بینی و آماده شده بود، تنها بمانند.
در حالی که پیشاپیش بدون محاکمه محکوم شده‌اند، متهم‌کننده، قاضی و جلاد همگی یکی هستند، هرچند توسط شرکایی که از این وضعیت سود می‌برند، به خوبی پنهان گشته‌اند. متهم که پیش‌تر تسلیم شده و از همه چیز تهی گشته است، مورد حمله و تحقیر در ملأ عام قرار می‌گیرد.
زندان در فضای باز است؛ هدف اصلی حکم، ضربه زدن و تضعیف کردن است. شهادت‌ها چیزی نیستند جز تحریف هر حقیقت و محکومیت از هر جهت. جلاد بودن یک حرفه است — آن هم حرفه‌ای مزدورانه — که توسط شر، ارباب ویرانی، دستمزد سخاوتمندانه‌ای می‌گیرد. بدین ترتیب، همه چیز طبق قواعد تعیین‌شده پیش می‌رود، قواعدی که اینجا به شدت اجرا می‌شوند. حتی رعایت آداب و رسوم نیز تنها برای پوشاندن رنج کسانی است که قربانی شده‌اند.
خدای من، خدای من، کلیسا هدف اصلی است؛ محاصره و ویران شده تا امید از تمام موجودات خلقت که آن‌ها نیز تهدید شده‌اند، راحت‌تر سلب شود.
به خاطر خداوند. به خاطر مردم تو.
ببخش، پروردگارا، مردم خود را ببخش.
خوش آمدی، ای خدای عشق
کلیسایت در shreds و تکه تکه شده است.
خدای بزرگوار و بی‌نهایت نیک، کسانی از بندگانت را که با رفتار، سخنان و خودخواهی‌شان باعث آسیب می‌شوند یا کمکی نمی‌کنند و هرچه خائنانه‌تر اثر قلب مقدس تو را آلوده کرده و مجروح می‌سازند، شفا بخش و پاک گردان.
زخم‌هایی که توسط عزیزانمان وارد می‌شود، مهلک‌ترند و ردهایی پاک‌نشدنی بر مجروح باقی می‌گذارند. این زخم‌های پس از تروما باقی مانده و تمام زندگی انسان را نشانه‌گذاری می‌کنند. ای پدر ابدی، مرحمت فرما تا ما نیز با پیروی از فرزندت مسیح، این نشان‌ها را در دعا و به عنوان منبع تسلای برادران و خواهران رنج‌دیده‌مان تحمل کنیم. به ما بیاموز که همان‌گونه ببخشیم که فرزند تو می‌بخشد.
پدرمان، سلام، جلال
سنت میکائیل، از ما محافظت کن.
۳ – تاج خار
این متهم‌کنندگان تو را گرفتند، عیسی شیرین من. آن‌ها تو را به قصد تحقیر به نمایش گذاشتند. تو را با آن ردای سرخ تمسخر پوشاندند و با کوبیدن تاج خار بر سرت تا در گوشت فرو رود، تو را زخمی کردند و ریشخند زدند.
در حقیقت، این متهم‌کنندگان پادشاهی الهی تو را آشکار کردند. و تو از زیر آن تاج شرم‌آور، تنها با وقار به آن‌ها نگریستی و رحمت الهی خود و شفقت را که ما برای همگان تمنا می‌کنیم، به آنان بخشیدی.
عیسی نجات‌بخش، کسانی که می‌خواهند در این روزهای سختِ آخر با تو باشند، امیدوارند نام تو را با فروتنی و وقار بر دوش بکشند تا بتوانند در زمره کسانی باشند که تمام فرزندانت را مطابق با اراده الهی تو گرد می‌آورند.
در میدان‌های شهر، در مکان‌های مقدس و در نقاط تجمع مردم، بارabas با تکبر قدم می‌زند — آزاد شده، برگزیده و حتی ستایش‌شده.
صدای مردم فریاد می‌زند: در خیابان‌ها، در جمع‌های محله‌ای یا در خانه‌های بی‌دفاع. این هرج‌ومرجی است که چیزی برای گفتن ندارد جز این تعبیرات عامه‌پسند که تهی از معنا و حتی تهی از اندیشه شده‌اند.
مردم، شما چه می‌خواهید؟ با این کار به کجا می‌روید؟
کلام عیسی مسیح:
«سفیران من، که برای نمایندگی از من فرستاده شده‌اند، می‌ترسند فاش کنند که حقیقتی را می‌دانند که تنها او می‌تواند نجات دهد.»
فرزندان قلب مقدس من، بدانید که این سقوط‌کردگانی که در پی تسلط بر شما هستند، فارغ از اینکه از کجا آمده باشند، نمی‌توانند در برابر من بایستند؛ من هستم تا شما را نجات دهم.»
فرزندان، بر حذر باشید: این شما هستید که آن‌ها را فرا می‌خوانید و افسوس که همین حالا هم در خدمت آن‌ها هستید. ببینید، اگر شر حمله می‌کند، به این دلیل است که به آن خدمت می‌شود. آنگاه ریشه می‌دواند و نابود می‌کند.»
از این سیستم فاصله بگیرید. بگذارید مردگان، مردگان خود را دفن کنند.
(توضیح این عبارت: گناه کبیره باعث مرگ روح می‌شود. بنابراین، مرگ ابدی در انتظار کسانی است که نفرت را برمی‌گزینند. با رد کردن خدا، انسان عشق حقیقی و زنده را با تمام فضایلش رد می‌کند. رد کردن خدا یعنی رد کردن زندگی و در آغوش کشیدن مرگ ابدی.
شرکت در جنگ کنونی علیه نیکی تنها باعث می‌شود که درِ زمان‌های پایان برای مبارز برای همیشه بسته شود. آنگاه مرگ برای همیشه دفن خواهد شد. تاریکی قلمرو سقوط‌کردگانی است که در این زمان‌های پایان، می‌کوشند انسانی را که امتیاز حضور با خدا بر اساس اراده آزادش را دارد، نابود کنند.)
ندای مرا بشنوید؛ صلیب من که بر جهان برافراشته شده است پیروزی است؛ و برای شما پیمانی برای زندگی ابدی است.
قربانی همیشگی من در قالب عشای ربانی، Communion مقدس به شما داده خواهد شد.
فرزندان من، هیچ‌کس نمی‌تواند روح شما را — که منحصر‌به‌فرد است و متعلق به خداست — بدون رضایت شما بگیرد. هیچ‌کس نمی‌تواند صمیمیت شما با آفریدگارتان در Communion معنوی، یا در دعاهایتان، یا در رابطه فرزندگونه‌ای که تا ابد باقی خواهد ماند را سلب کند. این Communion قدرت شماست، زیرا فراطبیعی است و راه زندگی شماست.
عیسی مسیح
۴ – حمل صلیب
کلیسا، یعنی قوم خدا، در حالی که تضعیف شده، رخت‌هایش پاره‌پاره و مغلوب و متهم است، اما همچنان باایمان و استوار باقی مانده، بار صلیب خود را که عزیز می‌دارد بر دوش می‌کشد. با گام برداشتن در ردپای مسیح، هیچ چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند این شجاعت و این شادیِ پیش رفتن به سوی قلعہ (Calvary)، مکان نور و زندگی را از او برباید.
مأموریت ما در چارچوب مأموریت او یکسان باقی می‌ماند؛ و در این گردآوری نهایی، علیرغم دام‌هایی که همیشه وجود داشته‌اند، به تحقق می‌پیوندد.
خدای بخشنده همیشه با ماست؛ هدایت، آموزه‌ها و پندهای او ما را در راه راست نگه می‌دارد — تنها راه کاملی که به هدفش می‌رسد: عشق بی‌کران.
در این مسیر رنج‌ها، ما مرحله‌ای داریم که از طریق عشق او و همچنین به درخواست مریم پاک، بار صلیب پنهان و درونی ما را سبک‌تر خواهد کرد: روشنگری وجدان‌ها! سپاس از تو، جلال برای تو، ای خدای عشق و حقیقت. تو راه رستگاری را اکنون و همیشه به ما می‌بخشی و در دسترس ما قرار می‌دهی.
تو به هر یک از ما، با توجه به اراده آزادمان، اجازه می‌دهی تا از میان گزینه‌های آینده که پیش روی همگان است، انتخابی کنیم. ای عیسی، هر کس تو را بشناسد، نمی‌تواند جز اینکه تو را دوست بدارد و برای همیشه از تو پیروی کند.
عشق فرزندانت را که در طول رنج‌هایت تا رسیدن به هدف، پشتیبانت بودند، در دل‌های ما قرار ده: هدفی که همان آشتی دادن ما با پدر ابدی و زیستن در وعده او بود. پس باشد که تصمیم ما بر اساس محبتی که تو به ما می‌بخشی، جمعی باشد: «یکدیگر را دوست بدارید، همان‌گونه که من شما را دوست داشتم.»
کوه مقدس تو در نظر ما بلند می‌نماید و ما که بار این صلیب کفاره را بر دوش داریم، در توانایی خود برای رسیدن به قله، در نزدیکی تو، تردید می‌کنیم. اما تو خودت را در دسترس قرار می‌دهی. حتی کوچک‌ترین‌ها، ترسان‌ترین‌ها و ضعیف‌ترین‌ها، هنگامی که به تو می‌نگرند، اعتماد و قدرت می‌یابند.
در این سفر، ما تمام چیزهایی را که مانع پیشروی‌مان بودند دور می‌ریزیم:
– گناهانمان را که تو می‌بخشی، هرچند ما بارها از این رهایی دوری کردیم؛
– دارایی‌های بیهوده‌مان را که مانع ما شدند و حتی ما را به پایین کشیدند؛
– روابط سمی‌مان را که امروز باعث هرج‌ومرج در زمین شده‌اند.
پروردگارا، از توPrayer می‌کنیم که ما را از این خطرات سقوط مصون بداری!
این صعود به Calvary در تاریکی پیچیده شده است و ما با دنیا گره خورده‌ایم. صلیب مسیح مورد حمله و توهین قرار می‌گیرد و هر کاری برای دلسرد کردن ما انجام می‌شود. نفرت فرزندان خدا را تعقیب می‌کند. هر نوع تجاوز، ترس و نمایش سعی دارد ما را از طریق وسوسه‌ها یا تهدیدها، از ایمانمان دور کند.
خدای خالق، چنین شرارتی نمی‌تواند در قلب انسانی که برای عشق آفریده شده جای بگیرد! به تو دعا می‌کنیم «تا همگان بتوانند نیکی‌ای را که در هنگام آفرینش در دل‌های ما نهادی، دوباره بیابند».
می‌خواهیم صلیب‌هایمان را در کسی حمل کنیم که تو برای نجات ما بر دوش کشیدی، حتی اگر در کلیسای ضعیف شده، دگرگون و متفرق‌شده‌مان، در مسیری تاریک و تهدیدآمیز گام برداریم. می‌دانیم که حملات علیه نیکی شدت خواهد گرفت، اما صلیب تو ما را حمایت می‌کند؛ ایمان ما به تو باقی است.
باور نداریم که حق انتخابی داشته باشیم:
– میان تکبری که در برابر همه چیز می‌ایستد و فروتنی‌ای که راه رنجی را می‌پذیرد که بر همه چیز برتری دارد؛
– میان عشق و نفرت؛
– میان آزادی فرزند خدا و آزادی‌ای که دنیا پیشنهاد می‌دهد؛
– میان مسیح ملایم و فروتن و دجالی سلطه‌جو که خود را تحمیل می‌کند.
نه، مسیحیِ متعهدی هیچ تضاد یا تردیدی را تجربه نمی‌کند.
تنها خدا راه، حقیقت و زندگی است.
تنها خدا در اولویت است.
پدرمان (Pater Noster)، سلام (Ave)، جلال (Gloria)
میکائیل مقدس، از ما محافظت کن.
۵ – مصلوب شدن
این غایی‌ترین فداکاری است که عیسی مسیح از جان خود می‌کند تا انسان گناهکار بتواند نجات یابد، پاک شود و از اسارت شری که در آن گرفتار شده رها گردد؛ تا زندگی ابدی را که از دست داده بود، به او بازگرداند.
عشق الهی بی‌کران است؛ او زندگی بی‌کرانی به ما بخشیده است. این زندگی ابدی چه رنج الهی برای او به قیمت داشت! چقدر عشق از خدایمان دریافت می‌کنیم که چنین نیک، ملایم و فروتن‌دل است!
کسی که حقیقتاً عاشق خداست، می‌خواهد مانند مسیح، جان خود را نثار کند:
– او دستانش را می‌گشاید و هر آنچه را که از جانب خدا نیست و هر آنچه را که مانع نجاتش می‌شود، رها می‌کند؛
– او همچنین اجازه می‌دهد پاهایی که تنها با هدایت پدر به سوی بهشت گام برمی‌دارند، او را به صلیب میخکوب کنند؛
– او اجازه می‌دهد تاج خار غرورش را بشکند، او را از ضعف‌هایش رها سازد و او را در روح‌القدس نگاه دارد؛
– مانند مسیح، با قلبی شکافته، جان خود را برای اتحاد کلیسا، پیکر مسیح، نثار می‌کند.
این قربانی، عشق خالص و پیشکشی به خداست. عشای ربانی، سپاسگزاری از پدر برای تمام آنچه دریافت شده و در مقابل بخشیده شده است.
«عشق یعنی بخشیدن همه چیز و بخشیدنِ خود.»
پدر ما، سلام بر تو، جلال
سنت میکائیل، از ما محافظت کن.
ماری کاترینِ تجسد نجات‌بخش، نجات‌دهنده، خادمی فروتن در اراده الهیِ قادر مطلق، خدای یگانه.
مطالعه بیشتر در heurededieu.home.blog:
منبع: ➥ HeureDieDieu.home.blog